Doğurganlık oranlarındaki keskin düşüşe (2019'da kabaca 1.000'de 14'ten tarihi en düşük seviyelere) yanıt olarak Türk hükümeti nüfus artışını bir sorun olarak yeniden çerçeveledi. ulusal dayanıklılık ve güvenlik. Yönetim, 2025'i “Aile Yılı” ilan ederek, geleneksel haneyi yalnızca sosyal bir birim olarak değil, aynı zamanda demografik iyileşmenin birincil alanı ve vatandaşlar için bir “vatandaşlık görevi” olarak konumlandırıyor.
İdeolojik Değişim: Refahtan Normatif Düzenlemeye
Pek çok ülke yaşlanan nüfusla karşı karşıyayken, Türkiye'nin yaklaşımı siyasi yeniden çerçevelemede farklı. gibi yapısal engelleri ele almak yerine hızla artan konut maliyetleri veya iş güvensizliğiResmi anlatı, doğum oranlarının düşmesini “Batılı cinsiyet ideolojilerine” ve artan bireyciliğe bağlıyor.
Bu değişim, devlet enerjisini kamusal çocuk bakımının yaygınlaştırılmasından uzaklaştırıp, normatif düzenleme özel alanın. Artık kilit kurumsal aktörler arasında şunlar yer alıyor:
-
Aile Enstitüsü ve Nüfus Politikaları Kurulu: Demografik stratejiyi koordine eden yeni organlar.
-
Diyanet (Diyanet İşleri): “Doğal” toplumsal cinsiyet rollerini ve ailenin “kutsal temelini” desteklemek için önemli bir bütçenin kullanılması (toplam kamu harcamalarının %0,8-1,2'si).
-
İletişim Müdürlüğü: LGBTQ+ kimliklerini “zararlı hareketler” olarak damgalarken, anneliği ulusal güçle ilişkilendiren kamuya açık mesajları yönetmek.
Mali Kısıtlamalar ve Bakımın “Özelleştirilmesi”
“Aile Yılı” aynı zamanda mali alanın daralmasına da bir yanıttır. 2018'deki ekonomik istikrarsızlıktan bu yana Türkiye, uzun vadeli sosyal harcamaları sınırlama baskısıyla karşı karşıya kaldı. Bakım işini bir “aile sorumluluğu” olarak çerçeveleyen devlet, yaşlı bakımı, çocuk bakımı ve engelli desteği yükünü evdeki kadınların sırtına yüklüyor.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bütçe payının dalgalanarak tahmini bir seviyeye düştüğünü gördü 2025'te %2,8. Bu, aileyi çevreleyen söylem genişlerken, kamu altyapısına yönelik mali bağlılığın geri çekildiğini gösteriyor. Kadınlar bu açığı kapatmak zorunda kalıyor ve çoğu zaman güvencesiz istihdam ile ücretsiz ev içi emek arasında seçim yapmak zorunda kalıyor.
Kurumsal Baskılar ve Uluslararası Düzenleme
2021'de geri çekilme İstanbul Sözleşmesi bu “toplumsal cinsiyet karşıtı” stratejide çok önemli bir an oldu. Hükümet yetkilileri ulusal yasaların yeterli olduğunu savundu, ancak savunuculuk grupları şiddeti önlemeye yönelik kurumsal kapasitenin talebe ayak uyduramadığına dikkat çekti. En azından yalnızca 2025'te 294 kadın sembolik “aile koruması” ile gerçek güvenlik uygulaması arasındaki boşluğu vurgulayarak kadın cinayeti mağduru olduklarını ifade etti.
Türkiye “Aile ve Nüfus Onyılı”na girerken strateji üçlü bir işleve hizmet ediyor:
Temel Konsolidasyon: Muhafazakar seçmenlerin ilgisini çekmek için heteronormatif aileyi yeniden merkeze almak.
Ekonomik Yönetim: Hane halklarının sınırlı refah harcamaları için şok emici olarak kullanılması.
Güvenlik Çerçevesi: Özel hayata artan devlet müdahalesini haklı çıkarmak için demografik düşüşü medeniyete yönelik bir tehdit olarak ele almak.
Kaynak: swpberlin
Yorumlar kapalı.