Türkiye'nin önde gelen sol kanat ekonomistlerinden birinin en son sütunu:
Hepimiz kurbağa hikayesini biliyoruz…
Bir kurbağa kaynar suya yerleştirirseniz, tencereden atlamaya çalışacaktır. Ancak ılık suya koyarsanız ve yavaşça ısıtırsanız, kurbağa su ısındıkça rahatlar ve uyuşur. Sonunda ölür.
Her seferinde yetkililer ithalatlara bakmaz, ticaret açığına bakmaz ve bunun yerine “ihracat patlaması” ilan eder. Ancak ticaret açıklarının ve mevcut hesap açıklarının gecikmiş ve kademeli etkileri hemen fark edilmemiştir. Ancak Cumhuriyet döneminde ticaret açıkları sadece para şoklarına ve krizlere neden olmakla kalmadı, aynı zamanda ülkeyi ve halkımızı fakirleştirdi.
Cumhuriyet döneminde ticaret dengesi
Cumhuriyetin ilk yıllarında, 1923 ve 1950 yılları arasında Türkiye dış ticarette dengeyi sürdürdü.
1950 ve 1960 yılları arasında sürekli bir hesap açığı yürüttük.
1960 ve 2002 yılları arasında, 1994 ve 2001 yıllarında kriz yıllarında, devalüasyon ve üretimde bir düşüş nedeniyle cari bir hesap fazlası yaşadık. Diğer yıllarda sürekli olarak eksiklikler yaptık.
Son yıllarda, 2003 sonrası ticaret açıkları arttı. 2003'ten beri bir ticaret fazlası olmadı. Sadece 2019'da, pandemik indirgeme ithalatından dolayı, cari bir hesap fazlası kaydettik.
2003 ve Ocak – Şubat 2025 arasında, 22 yıl ve 2 aylık bir dönemde, cari bir hesap açığı biriktirdik 741,755 milyar dolar.
2003 ve Ocak -Mart 2025 arasında, 22 yıl 3 ayı kapsayan bir dönemde, toplam dış ticaret açığı biriktirdik 1.142 trilyon dolar.
Bu yüzden ülkemiz ve insanlar fakirleşti. Çünkü cari hesap açığı dış ekonomik değerin kaybı anlamına gelir –Yurtdışında kaynak ve servet transferi.
“Havuç” faiz oranı dikkatimizi dağıtıyoruz
Bize faiz oranlarının havuçunu verdiler. Ekonomik bir yönetim olarak, bir insan olarak, tüm medya olarak ve maalesef bazı akademisyenler de dahil olmak üzere, bu havuçla o kadar meşgulüz ki gerçek tehlikeyi göremiyoruz. . Türk ekonomisine gerçek tehdit ticaret açıklarıdır.
Tüij (Türk İstatistik Enstitüsü) Ocak-MARCH 2025 için dış ticaret verilerini duyurdu. Üç aylık ticaret açığımız 20 milyar dolar. Bu eğilim devam ederse, 80 milyar dolar yıl sonuna kadar ticaret açığı.
Neden bu kadar büyük ticaret açıklarını yürütüyoruz?
Çünkü Ulusal dış ticaret politikamız yok.
Sadece üç ay içinde, toplam dış ticaret açığımız 20 milyar dolar. Ancak, ihracatımızın sadece% 3,6'sını oluşturan Çin ve Rusya ile ticaret açığı daha yüksek: 20,8 milyar dolar.
Buna karşılık, bir 4.5 milyar dolarlık ticaret fazlası ile AB ve İngilteremallarımızın% 49,6'sını ihraç ettiğimiz. Kısacası: Avrupa'dan kazanıyoruz ve Çin ve Rusya'ya veriyoruz.
Biz bağımlı değil Çin veya Rusya'da. Çünkü Çin'den teknoloji ithal etmiyoruz. Ve sadece Rusya'dan ithalatımızdan, sadece % 37 petrol ve doğal gazdan oluşur.
Yapmalıyız Çin'den ithalat konusunda sınırlar belirleyinVe Alternatif kaynaklar arayın Rusya'dan ithalat için.
Üretimde yüksek ithalat bağımlılığı
Toplam ithalat arasında, % 71.2 üretimde kullanılan hammaddeler ve ara mallardır. Yatırım malları ithalatı düşüktür. % 13.3. Bu ithalat, mevcut yatırımların amortismanını ve yenilenmesini kapsayacak kadar yeterli değildir. Tüketici Malları İthalat duruyor % 15.7oysa bu etrafındaydı % 12 İki yıl önce.
Türkiye'nin sanayi politikası yok!
Ticaret açığından kaçmak için, İthal girdilerin üretimdeki payını azaltmalıyız. Bunu başarmak için:
-
Uygulamak İthalat İkame Politikaları sektörlerde büyük ölçüde ithal girdilere bağlı.
-
Sağlamak Güçlü teşvikler ara mal ve hammadde iç üretimi için.
-
Öncelik vermek yerel üretim kamu yatırımlarında ve tedariklerde.
-
Arttırmak Yüksek teknolojili yatırımlar Ve paralel olarak, geliştirin Üniversite-Endüstri İşbirliği.
-
Bu girişimleri çerçevede yürütmek sektörel ve bölgesel kalkınma planları.
Doğal olarak, yapmalıyız Önce yatırım altyapısını oluşturun. Ama bunu takiben, Niyet ve Başlangıç çözümün yarısı.
Kaynak: Yeni Çağ gazetesi
Prof. Esfender Korkmaz kimdir?
Türkiye'nin önde gelen solcu düşünürlerinden biridir.
Doktora derecesini Ekonomi Fakültesi'nde kazandı. Fransa'da UNESCO'da eğitim ekonomisi üzerine araştırma yaptı. Maliye Enstitüsü'nde uzmanlaştı. Maliye ve Finansal Teori Bölümü'nde asistan olarak çalıştı. 1980'de “Vergilendirmenin Yapısı ve Gelişimi” başlıklı teziyle doçent oldu. 1988'de profesör tezi “gelişmekte olan ülkelerdeki dış borç sorunu” ile profesör oldu. Ekonomi Fakültesi'nde finans dersleri verdi.
Ayrıca 1988 yılına kadar Günaydin Medya Grubu'na danışman olarak görev yaptı. Günaydin, Gölge Adam, Ekonomik Bülten, Buut, Meydan, Gördan ve Tercman gazeteleri için sütunlar yazdı. Şu anda yazıyor Yeniçağ gazetesi.
1991'den 1997'ye kadar Ekonomi Fakültesi Dekanıydı. Ayrıca aynı fakültede Maliye Bölümü başkanı olarak görev yaptı.
Kars-Aardahan-Dev Kalkınma Vakfı (KAI Vakfı), Siyasi ve Sosyal Araştırmalar Vakfı Başkanı (SISAV) ve İstanbul Üniversitesi Mezunlar Vakfı Başkanı kuruldu.
2005 ve 2010 yılları arasında bir CHP Partisi Meclisi üyesi. İçinde 22 Temmuz 2007 SeçimleriO olarak seçildi CHP İstanbul Milletvekili ve bir üyesi olarak görev yaptı Parlamento Bütçesi ve Planlama Komisyonu.
Yorumlar kapalı.